Welkom

  • Meevaren tijdens Pride: het verhaal van Carlos

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Carlos van der Kemp, bedrijfsmaatschappelijk werker bij Rijkswaterstaat / Organisatie en Personeel Rijk (O&P Rijk), over zijn motivatie om mee te varen.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    Het was de eerste keer dat ik mee heb gevaren. Ik werd hierop geattendeerd door een oproep van de Regenbooggroep van IenW.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?

    Ik kan deze dag in een woord samenvatten: overweldigend!. Vooraf had ik mij geen voorstelling gemaakt hoe deze dag zou zijn. Eigenlijk vanaf het moment dat ik mij bij de groep aansloot voelde het goed. Iedereen is in een goede stemming en wat heel fijn was dat wij een paar weken eerder reeds kennis hadden gemaakt met een groot gedeelte van de groep. Dit brengt een soort verbroedering en je hebt gelijk aanspraak op die dag.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    Ik woon in Zeeland en ben niet zo heel vaak bezig met Pride. Ik vind het wel heel belangrijk dat wij scherp blijven op de verharding in de maatschappij, vooral ook tegen onze gemeenschap. Waar Nederland jarenlang voorop liep, zijn wij positie verloren. Het zou mooi zijn als wij weer de oude positie zouden terugkrijgen. Maar hier is veel werk voor nodig.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    Ik ben van mening dat wij allen wel wat liever voor elkaar mogen zijn. Dus dit sluit aan op hoe ik in het leven sta. Verder realiseerde ik toen ik aan boord was dat het toch een enorm voorrecht is om voor de Rijksoverheid te werken en dat je hier jezelf kunt zijn.
    Ik merk in de maatschappij zoals ik al eerder schreef een verharding. Ik denk dat het goed zou zijn als wij als inwoners van dit land meer tolerantie zouden hebben en vooral een ieder op een respectvolle manier benaderen.

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    Ik denk dat er al heel veel is gedaan en dat er voldoende aandacht wordt geschonken aan het onderwerp. Je moet ook uitkijken dat je het niet teveel op de agenda zet anders ben ik bang dat het geen effect meer zal hebben. Helaas kom ik in mijn dagelijkse praktijk nog wel eens ingewikkelde kwesties tegen en dan is het goed dat wij weten hoe wij met deze situaties moeten omgaan.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    Ik hoop dat mijn medematrozen net zo trost zijn als ik om bij deze werkgever te kunnen werken. Ik heb een onvergetelijke dag gehad en ben nog steeds onder de indruk van alle indrukken die ik deze dag heb opgedaan. Vooral ook het gevoel dat zoveel mensen onze gemeenschap een warm hart toedragen.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Meevaren tijdens Pride: het verhaal van Priscilla

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Priscilla Postma, relatiemanager IV en secretaris van OCW Pride, over haar motivatie om mee te varen.

    “Voor mij is Pride dé dag van het jaar waarop alles een keertje andersom is. Queer is even de norm. Op dat moment zijn de cis/hetero-medemensen als het ware te gast op onze dag, zoals ik mij andersom elke dag een gast voel in een wereld die nog altijd grotendeels is ingericht op de cisgender hetero-mens.”

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    Voor mij was het niet de eerste keer! Omdat het telkens een prachtige ervaring is om mee te maken. Dit keer om dit samen met mijn Rijkscollega’s mee te maken en omdat ik gemotiveerd raakte om een bestuursfunctie binnen het ministerie van OCW op te pakken dóórdat ik drie jaar geleden die Rijksoverheidsboot zag varen en dit mij emotioneerde.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?

    Ik denk de afgelopen weken nog vaak terug aan deze dag en hoe we met alle lagen van de Rijksoverheid op dat moment één boot, één beweging vormden en hoe extra bijzonder het was voor de collega’s die dit voor eerst meemaakten.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    Voor mij is Pride dé dag van het jaar waarop alles een keertje andersom is. Queer is even de norm. Op dat moment zijn de cis/hetero-medemensen als het ware te gast op onze dag, zoals ik mij andersom elke dag een gast voel in een wereld die nog altijd grotendeels is ingericht op de cisgender hetero-mens. Zoals in ‘Geen liedje’ van Claudia de Breij, dat omschrijft het eigenlijk wel goed.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    Binnen de Rijksoverheid hebben we liefde te over voor al onze collega’s, van wie ze ook maar houden en bij wie ze ook maar thuiskomen.

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    Vind ik lastig, ik ben ontzettend blij met jullie als organisatie! Geen aanvullingen, slechts complimenten voor de organisatie van dit soort initiatieven en het bij elkaar brengen van Pride overheidsorganisaties.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    Dat ze bij onze werkgever, bij het Rijk zichzelf mogen zijn en gevierd worden. En dat er ondanks deze donkere tijden nog steeds zoveel mensen zijn die ons een warm hart toedragen. Dat gevoel bij die eerste brug, dat je al die liefde ontvangt van de mensen aan de kade. Ik denk dat veel collega’s zich dat met een fijn gevoel zullen herinneren.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Gea

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Gea Blok, media-analist bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), over haar motivatie om mee te varen.

    De wereld wordt alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?
    In 2019 had ik al een keer meegevaren, dat vond ik een groot feest. Het enthousiasme en de saamhorigheid, zowel op de boot als aan de kant, waren echt onvergetelijk. Dit jaar wilde ik weer graag meevaren, aan de ene kant om dat nog een keer te ervaren, maar vooral uit een gevoel van noodzaak. We zien allemaal wat er in de VS gebeurt, en hoe makkelijk bedrijven, onder druk, afstappen van hun diversiteitsbeleid. Ook in Nederland staat de acceptatie behoorlijk onder druk. Ik vind het mooi en belangrijk dat de Rijksoverheid zich laat zien als een organisatie waar iedereen welkom is. Waar bedrijven zich terugtrekken, heeft de overheid een voorbeeldfunctie. Om zo samen een statement te maken dat niemand buiten de boot mag vallen. Daar wil ik graag mijn rol in spelen.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?
    Het was weer geweldig! Al onderweg naar Amsterdam en naar de boot voelde de sfeer heel goed. En het is mooi om te ervaren hoe snel je op de boot een connectie maakt met collega’s die je vooraf helemaal niet kende. Ik kijk er met veel trots en plezier op terug.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?
    Het gevoel van vrijheid, liefde en acceptatie. Ik was aanwezig op de eerste Pride in Amsterdam in 1996. Dat was ook de dag dat ik voor mezelf ‘uit de kast kwam’ (de rest van mijn omgeving volgde iets later) en ik heb er door de jaren heen veel mooie herinneringen gemaakt. Aan de andere kant heb ik er soms ook wel een dubbel gevoel bij. Het gevoel van liefde op die dag is prachtig, maar het blijft ook jammer dat dat op andere dagen veel minder vanzelfsprekend is. We moeten niet vergeten dat de Pride veel meer is dan alleen een feestje. Het is ook een protest, omdat we nog steeds moeten vechten voor acceptatie. Want zelfs in mijn eigen omgeving merk ik dat die acceptatie afneemt, vooral tegenover mensen die zich ‘anders’ gedragen/identificeren/kleden. “Jij doet tenminste gewoon”, krijg ik dan te horen. Je wordt geaccepteerd, zolang je maar niet te veel opvalt. Daarom wil ik ook op die boot staan: om te laten zien dat ik trots ben om onderdeel te zijn van die diverse en kleurrijke community.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?
    Liefde is zo allesomvattend, en zoveel groter dan alleen de ‘romantische’ liefde. Liefde zit ook in die glimlach van een onbekende op straat, in de stilte in de natuur, in het luisteren naar dat ene mooie liedje, in de slappe lach met vrienden, in de vraag ‘hoe gaat het met je’ net op het moment dat je dat nodig hebt. En dus ook in elkaar Er is inderdaad ‘liefde te over’, als je er maar voor open staat. Als iedereen zich wat meer zou laten leiden door al die momenten vol liefde, tsja..

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?
    Ik denk dat DGP en de Rijksoverheid al heel goed bezig zijn, met de aandacht voor diversiteit en inclusiviteit en met de verschillende roze netwerken. De overheid en ook RVO voelen voor mij als een veilige organisatie waar ik 100% mezelf kan zijn. Het is, voor DGP en ook de roze netwerken, denk ik de uitdaging om er niet alleen te zijn voor de LGBTIQ+-collega’s, maar juist om alle medewerkers bij de Rijksoverheid te bereiken en te betrekken. Om alle collega’s bewust te maken van hun belangrijke rol in acceptatie en het creëren van een veilige omgeving.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?
    Ik hoop ze iets van de blijheid van deze dag mee hebben gekregen. Maar ook dat mensen zich weer bewust worden dat acceptatie niet vanzelfsprekend is. En dat de wereld alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter wordt als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!