Categorie: Pride Amsterdam

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Gea

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Gea Blok, media-analist bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO), over haar motivatie om mee te varen.

    De wereld wordt alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?
    In 2019 had ik al een keer meegevaren, dat vond ik een groot feest. Het enthousiasme en de saamhorigheid, zowel op de boot als aan de kant, waren echt onvergetelijk. Dit jaar wilde ik weer graag meevaren, aan de ene kant om dat nog een keer te ervaren, maar vooral uit een gevoel van noodzaak. We zien allemaal wat er in de VS gebeurt, en hoe makkelijk bedrijven, onder druk, afstappen van hun diversiteitsbeleid. Ook in Nederland staat de acceptatie behoorlijk onder druk. Ik vind het mooi en belangrijk dat de Rijksoverheid zich laat zien als een organisatie waar iedereen welkom is. Waar bedrijven zich terugtrekken, heeft de overheid een voorbeeldfunctie. Om zo samen een statement te maken dat niemand buiten de boot mag vallen. Daar wil ik graag mijn rol in spelen.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?
    Het was weer geweldig! Al onderweg naar Amsterdam en naar de boot voelde de sfeer heel goed. En het is mooi om te ervaren hoe snel je op de boot een connectie maakt met collega’s die je vooraf helemaal niet kende. Ik kijk er met veel trots en plezier op terug.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?
    Het gevoel van vrijheid, liefde en acceptatie. Ik was aanwezig op de eerste Pride in Amsterdam in 1996. Dat was ook de dag dat ik voor mezelf ‘uit de kast kwam’ (de rest van mijn omgeving volgde iets later) en ik heb er door de jaren heen veel mooie herinneringen gemaakt. Aan de andere kant heb ik er soms ook wel een dubbel gevoel bij. Het gevoel van liefde op die dag is prachtig, maar het blijft ook jammer dat dat op andere dagen veel minder vanzelfsprekend is. We moeten niet vergeten dat de Pride veel meer is dan alleen een feestje. Het is ook een protest, omdat we nog steeds moeten vechten voor acceptatie. Want zelfs in mijn eigen omgeving merk ik dat die acceptatie afneemt, vooral tegenover mensen die zich ‘anders’ gedragen/identificeren/kleden. “Jij doet tenminste gewoon”, krijg ik dan te horen. Je wordt geaccepteerd, zolang je maar niet te veel opvalt. Daarom wil ik ook op die boot staan: om te laten zien dat ik trots ben om onderdeel te zijn van die diverse en kleurrijke community.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?
    Liefde is zo allesomvattend, en zoveel groter dan alleen de ‘romantische’ liefde. Liefde zit ook in die glimlach van een onbekende op straat, in de stilte in de natuur, in het luisteren naar dat ene mooie liedje, in de slappe lach met vrienden, in de vraag ‘hoe gaat het met je’ net op het moment dat je dat nodig hebt. En dus ook in elkaar Er is inderdaad ‘liefde te over’, als je er maar voor open staat. Als iedereen zich wat meer zou laten leiden door al die momenten vol liefde, tsja..

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?
    Ik denk dat DGP en de Rijksoverheid al heel goed bezig zijn, met de aandacht voor diversiteit en inclusiviteit en met de verschillende roze netwerken. De overheid en ook RVO voelen voor mij als een veilige organisatie waar ik 100% mezelf kan zijn. Het is, voor DGP en ook de roze netwerken, denk ik de uitdaging om er niet alleen te zijn voor de LGBTIQ+-collega’s, maar juist om alle medewerkers bij de Rijksoverheid te bereiken en te betrekken. Om alle collega’s bewust te maken van hun belangrijke rol in acceptatie en het creëren van een veilige omgeving.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?
    Ik hoop ze iets van de blijheid van deze dag mee hebben gekregen. Maar ook dat mensen zich weer bewust worden dat acceptatie niet vanzelfsprekend is. En dat de wereld alleen maar mooier, kleurrijker, vrolijker en interessanter wordt als iedereen zichzelf mag zijn in alle diversiteit. Of het nou gaat om gender, geaardheid, afkomst, kleur of religie.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Judith

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Judith Tuijnman (she/her), bestuurslid Out There, Ministerie van Buitenlandse Zaken, over haar motivatie om mee te varen.

    Het gaat niet alleen om acceptatie, maar ook om respect voor en interesse in de andere persoon.

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    Ik ben sinds een jaar bestuurslid van Out There, het LGBTIQ+-netwerk van Buitenlandse Zaken en vind zichtbaarheid belangrijk. Natuurlijk is er al veel goed in Nederland, maar er kan ook best wat beter. Daarnaast zijn bij ons de zichtbare vrouwen in de minderheid en daar wil ik graag wat aan doen.
    Ik heb 20 jaar geleden wel eens op een boot gestaan, maar niet voor de overheid.

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je er aan over hebt gehouden?

    Ik vond de sfeer heel prettig, het leek of de hele stad mee feestte, dat merkte je door de hele stad heen. Gevoel achteraf: blij dat ik aanwezig was, zowel om het feestje mee te maken als, nogmaals, voor de zichtbaarheid en het serieuze aspect waarom we daar staan.

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    Pride betekent het kunnen zijn wie je wilt zijn, zonder dat het (vervelende) gevolgen voor jou of je naasten heeft. Ik denk dat we daar nog wel een slag kunnen slaan. Onder de huid spelen er bij veel mensen toch wel gevoelens als ‘Is dat nou nodig?’, ‘Doe maar gewoon’, etc. Ik zou niet alleen voor acceptatie willen pleiten, maar ook voor respect voor en interesse in de andere persoon. Acceptatie heeft ook een beetje in zich dat je er misschien eigenlijk geen zin in hebt.

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    Love betekent voor mij letterlijk liefde, voor bv. je partner of voor mensen in het algemeen, maar ook dat liefde liefde is; of je nu hetero, homo of iets anders bent.

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    Ik denk dat het goed is om bij dit onderwerp te blijven stil staan, ook door het jaar heen. De situatie wereldwijd wordt zorgwekkender en ik denk dat we alle zeilen bij moeten zetten.

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    Ik hoop dat mensen sowieso het gevoel van liefde en het zijn wie je wilt zijn meenemen en vasthouden. En dat we dat gevoel ook kunnen overbrengen op mensen die misschien nog niet zover zijn.

    Heb jij ook meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!

  • Meevaren tijdens Canal Parade: het verhaal van Fernando

    Om niet alleen op die ene dag in augustus aandacht aan [het belang van onze aanwezigheid op] Pride te geven, delen we komende maanden ervaringen van ambtenaren die dit jaar meevoeren op onze boot. Wat betekent Pride voor hen, wat hopen ze dat anderen meenemen van deze dag? In dit artikel vertelt Fernando Navarro Martinez, vicevoorzitter van JuBi Yourself (hét LHBTQIA+ netwerk van het ministerie van Justitie en Veiligheid, Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Asiel en Migratie én Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening), over zijn motivatie om mee te varen.

    Fernando Navarro Martinez, foto door Nielo Schrurs
    Fernando Navarro Martinez, foto door Nielo Schrurs

    “Pride herinnert me eraan dat elke vlag die wappert, elke kus in het openbaar en elke dans op straat gebouwd is op de moed van degenen die vóór ons opstonden.”

    Waarom vaar jij mee met de Pride Canal Parade? Was het de eerste keer dat je meeging?

    “Ik heb voornamelijk meegevaren met de Canal Parade omdat ik zichtbaarheid wil creëren voor de LHBTQIA+ gemeenschap die een lange geschiedenis kent van gedwongen onzichtbaarheid. Meevaren op de DGP-boot als vicevoorzitter van JuBi Yourself is voor mij het uitdragen van een krachtig statement van zichtbaarheid en steun. Het geeft mij het gevoel dat de overheid niet alleen achter mij, maar achter de hele LHBTQIA+ gemeenschap staat. Hiermee laat Nederland zien dat gelijkheid en inclusie niet enkel mooie woorden zijn, maar écht kernwaardes zijn waar we samen voor staan. Met mijn debuut op de prideboot wilde ik graag laten zien dat iedereen zichzelf moet kunnen én mogen zijn, zowel binnen als buiten de overheid. Ik vind het een hele eer om dit namens de overheid uit te mogen dragen aan al die duizenden mensen die de Canal Parade hebben gezien en ik zou dit de komende jaren zo weer over willen doen.”

    Kun je omschrijven hoe je het hebt ervaren? Wat is het gevoel dat je eraan over hebt gehouden?

    “Het meevaren met de Amsterdam Canal Parade voelde voor mij als een golf van vrijheid en verbondenheid die mij diep heeft geraakt. Toegejuicht worden door duizenden mensen langs de grachten en omringd worden door zoveel lieve mensen op de boot heeft mij kracht gegeven. Tegelijkertijd voelde ik de pijn van de strijd die nog altijd niet gestreden is. Maar juist daardoor groeit mijn vastberadenheid om vast te houden aan mijn eigen idealen. Deze dag heeft mij nóg strijdbaarder gemaakt om voor LHBTQIA+ rechten op te blijven komen. Ik kijk met trots terug op een onvergetelijke dag; een dag die meer dan alleen een feest is. Zichtbaar zijn is voor mij een belofte aan de gemeenschap en aan mijzelf.”

    Wat betekent Pride voor jou persoonlijk?

    “Voor mij persoonlijk betekent Pride veel meer dan alleen een feest; het is een moment van herdenking, reflectie en strijd. Natuurlijk vieren we de mooie stappen die gezet zijn voor de LHBTQIA+ gemeenschap, maar de kern van Pride ligt voor mij in de jarenlange strijd die is gevoerd door mensen die hun veiligheid, vrijheid en soms zelfs hun leven hebben gegeven voor LHBTQIA+ rechten. Pride herinnert me eraan dat elke vlag die wappert, elke kus in het openbaar en elke dans op straat gebouwd is op de moed van degenen die vóór ons opstonden. Daarom is Pride voor mij een oproep om niet stil te staan, maar juist om de strijd voort te zetten totdat gelijkheid en acceptatie voor iedereen vanzelfsprekend is. Opgeven zou de strijders die ons voorgingen tekortdoen en dat mogen we nooit laten gebeuren.”

    Het thema van Pride dit jaar was ‘love’, wat wij vertaalden in onze slogan ‘liefde te over(heid)’. Wat betekent dat thema voor jou?

    “Voor mij betekent het thema ‘liefde’ dat iedereen, ongeacht wie je bent, waar je vandaan komt of van wie je houdt, de vrijheid zou moeten hebben om liefde te kunnen tonen. Wereldwijd staat de LHBTQIA+ gemeenschap ernstig onder druk en is homoseksualiteit in ongeveer 64 landen strafbaar. Ook in Nederland is de acceptatie niet zover als het misschien lijkt ondanks onze LHBTQIA+ vriendelijke reputatie omdat Nederland de eerste was met de openstelling van het huwelijk voor paren van hetzelfde geslacht in 2001. Uit onderzoek van de ILGA blijkt namelijk dat al aardig wat andere Europese landen Nederland hebben ingehaald op het gebied van acceptatie van de gemeenschap. Het simpelweg vastpakken van de hand van mijn vriend, hem omhelzen of elkaar een kus geven in het openbaar, gaat helaas niet zonder risico gepaard. Tijdens de Eindhoven Pride ondervonden mijn partner en ik dit aan den lijve toen mijn vriend mij een kus op mijn mond gaf, en we nog geen tien stappen verder op straat werden omsingeld door zeven gasten die ons uit begonnen te schelden en naar ons spuugden. Natuurlijk ben ik blij dat heterostellen doorgaans niet bang hoeven te zijn als zij op straat hun liefde naar elkaar tonen, maar tegelijkertijd doet het mij pijn dat ik wél bijvoorbeeld eerst achterom moet kijken, een ruimte moet scannen en een weloverwogen risicoschatting moet maken voordat ik ditzelfde kan doen. Niemand heeft een monopolie op liefde en liefde zou van iedereen moeten zijn.”

    Wat vind je dat DGP nog meer kan doen om diversiteit en inclusiviteit te vieren? En wat gaat al goed?

    “Ik vind het geweldig dat Stichting Dutch Government Pride altijd haar best doet om LHBTQIA+ netwerken van verschillende ministeries bij elkaar te brengen. Niet alleen wanneer er een Canal Parade georganiseerd wordt, maar eigenlijk heel het jaar door zet DGP zich in om verbinding tussen verschillende ministeries te zoeken. Op deze manier wordt de zichtbaarheid van LHBTQIA+ medewerkers binnen de overheid vergroot en wordt er ruimte geboden om van elkaars netwerk te leren. Dit is erg waardevol. Misschien is het een leuk idee om de diversiteit en inclusie (en daarmee ook de zichtbaarheid) binnen de ministeries nóg een beetje meer te vergroten door een groot jaarlijks terugkerend netwerkevent en feest te organiseren waar álle LHBTQIA+ netwerken met hun leden samenkomen. Ieder ministerie zou dan een eigen bijdrage kunnen leveren aan het evenement in de vorm van kunst, spoken word, verhalen, beeldmateriaal en andere creatieve vormen.”

    Wat hoop je dat collega’s en anderen meenemen van deze dag?

    “Ik hoop dat iedereen tijdens de Canal Parade heeft ervaren hoe bevrijdend het is om jezelf te kunnen zijn en hoe belangrijk het is om jezelf niet te hoeven verbergen. Samen (en vanuit de overheid) zichtbaar zijn, laat zien hoeveel kracht er schuilt in diversiteit. Het vieren van verschillen geeft energie en maakt duidelijk dat onze verhalen en achtergronden samen één kleurrijk geheel vormen. Kleine gebaren van steun en het zogenoemde ‘allyship’ zijn daarbij belangrijker dan we vaak denken: alles begint eigenlijk met simpelweg luisteren en openstaan. Ik hoop dat collega’s trots zijn op de rol die we samen spelen in het creëren van een veilige en inclusieve werkplek. Trots en liefde horen niet alleen thuis op een dag als deze, maar verdienen elke dag een plek. Ook hoop ik dat iedereen de positieve energie van de Canal Parade meeneemt naar zowel werk- als privéomgeving, zodat we kunnen verder bouwen aan een cultuur van gelijkwaardigheid. Zo kunnen we elkaar niet alleen als collega’s, maar ook als mens dichter bij elkaar brengen. Uiteindelijk gaat het om de overtuiging dat we allemaal mogen zijn wie we zijn, en dat dit ons samen sterker maakt.”

    Heb jij meegevaren en wil je je verhaal delen? Neem contact met ons op!